Reunion kusi różnorodnością krajobrazów – od plaż po wulkaniczne obszary wyspa ma wiele do zaoferowania. Jednym z najbardziej atrakcyjnych krajoznawczo miejsc jest cyrk Takamaka, z jego imponującymi wodospadami, malowniczymi panoramami oraz wspaniałymi możliwościami trekkingowymi. Dolina Takamaka położona jest w centralnej części terytorium gminy Saint-Benoît. Od zachodu sąsiaduje z lasem Bébour, na północy z dopływami rzeki Marsouins, graniczy z wałem îlet Patience od południa, a od południowego wschodu i wschodu z grzbietem Grand Étang i masywem Cratère.
Takamaka to nie tylko kraina przepięknych wodospadów. To również ważne miejsce pod kątem inżynierskim i energetycznym dla całej wyspy. Dwie tamy zbudowane w tym regionie, generujące energię dla EDF, realizują lwią część lokalnego zapotrzebowania na energię elektryczną. Tama Takamaka I została zbudowana w latach 50. XX wieku, podczas gdy Takamakę II oddano do użytku w latach 80. Obie struktury są częścią skomplikowanego systemu hydroenergetycznego, wykorzystującego naturalne zasoby wodne wyspy do produkcji mocy, dzięki czemu Reunion może wykorzystywać zrównoważone źródła energii.
Niezaprzeczalnie głównymi atrakcjami Takamaki są wodospady. Trzy główne kaskady, czyli Les Trois Cascades, są prawdziwymi klejnotami natury. Otoczone bujną roślinnością i skalistymi ścianami tworzą niezapomniany pejzaż. Te niesamowite miejsca wchodzą w skład Reunion National Park, objętego ochroną UNESCO. Spacerując szlakami, można podziwiać rzadkie gatunki roślin i zwierząt endemicznych dla tego regionu. To także najbardziej deszczowa i wilgotna część wyspy. Dostatek H2O oraz wyjątkowo żyzne gleby wzdłuż brzegów rzeki tworzą idealne warunki do rozwoju tropikalnej roślinności.
Cyrk Takamaka to raj dla miłośników aktywnego wypoczynku. Od canyoningu, przez wspinaczki skalne, po trekking – każdy znajdzie tu coś dla siebie. Dostępne tu trasy nadają się dla osób o różnym stopniu zaawansowania.
Szlak do doliny i z powrotem wynosi 17,4 km, przy czym przewyższenie to aż 1307 m. Ta wymagająca, lecz satysfakcjonująca trasa wiedzie przez las Bébour oraz wąwozy wyżłobione przez rzekę Marsouins. Najbardziej stroma część szlaku to Îlet à Bananes, gdzie do pokonania aż 26 aluminiowych drabin – pomagają one pokonać zalesiony klif. Gleba bywa tu śliska, poprzecinana korzeniami i dołkami często wypełnionymi wodą. Jedna z drabin pomalowana jest na pomarańczowo i oznacza dotarcie w okolice punktu widokowego na rzece. Drabiny są często instalowane parami, dzięki czemu można przechodzić z jednej na drugą, bez konieczności dotykania podłoża. Zmniejsza to wysiłek potrzebny do dotarcia do lasu Bébour.
Nagrodą za poniesiony trud będzie rajski widok trzech wodospadów. Alternatywą może być trasa prowadząca wokół tamy. Ów szlak pozwala na bliższe zapoznanie się z infrastrukturą hydroenergetyczną. Wędrując wzdłuż tamy, można podziwiać zapierające dech w piersiach widoki na góry i doliny.
Średniej trudności trekkingiem jest szlak do Point de Vue Takamaka, który daje odgórny widok na wodospady, tamy i okoliczne lasy. Trasy Takamaki prowadzą przez gęste, tropikalne lasy deszczowe. Są one wymagające, ale dają możliwość interakcji z rzadkimi gatunkami flory i fauny wyspy. Bez względu na wybór trasy warto pamiętać o odpowiednim przygotowaniu sprzętowym i logistycznym. Najlepszym czasem na wędrówki po tej części Reunionu to okres od maja do października, kiedy rzeki nie są tak wzburzone, a wodospady i tamy bardziej dostępne.
Wirtualny spacer po dolinie Takamaka można odbyć tutaj:
https://randopitons.re/randonnee/1480-sentier-cascades-takamaka-depuis-usine-hydroelectrique
